Bumpdate week 41: De laatste week…medisch geval en voorweeën…

Als ik deze bumpdate start met typen ben ik 40 weken en 2 dagen in verwachting. Ik begin vandaag vast met typen, omdat er ondertussen alweer van alles gebeurd is en ik mijn zwangerschap graag helemaal wil afsluiten en delen…Hopelijk heb ik jullie voor het plaatsen van deze update al een mooie foto van kleine broer laten zien….wie weet…

Nog een keer strippen
Ik schreef al dat de eerste keer strippen niet mogelijk was, aangezien ik nog potdicht zat. Op maandag, 40+1, mocht ik nog een keer bij de verloskundige komen om te proberen te strippen. Ik ging op die tafel liggen en je raadt het al. POTDICHT…daarnaast had kleine broer nog een verrassing, hij was namelijk toch niet ingedaald. Dit deed onze spruit hetzelfde, eerst wel indalen, maar dan toch niet volledig…

Bloeddruk
Mijn bloeddruk was na het proberen te strippen wat aan de hoge kant dus de verloskundige wilde graag dat ik even voor controle naar het ziekenhuis ging. Daar zakte mijn bloeddruk al iets, maar de gyneacoloog wilde toch graag dat ik twee dagen later terug kwam voor de zekerheid. De echo was goed, bloed en urine ook, maar ze zijn nu eenmaal van de protocollen in het ziekenhuis, dus morgen mag ik me weer melden.

Inleiden
Ik zou kunnen kiezen voor inleiden, maar op de een of andere manier zie ik daar tegenop. Het zou fysiek fijner zijn als de zwangerschap klaar is, maar ik wil ook graag dat kleine broer komt als hij er klaar voor is en blijkbaar is hij dat nog niet. Ik wil dus graag nog even wachten.

Goede dag
Vandaag had ik een top dag. Echt zo fijn. Voor mijn doen kon ik heel veel en had ik veel energie. Ik had lekker geslapen en ben in de hoop dat er iets op gang kwam dan ook gaan wandelen. Mijn bekken voelde ik wel, maar het ging best goed. Halverwege ben ik op het terras en kopje koffie gaan drinken, echt heerlijk.

Woensdag: 40 + 3 
Weer een dag verder, ik voel me goed…Vandaag terug geweest naar het ziekenhuis. Na een half uur CTG en bloeddruk meting blijkt dat kleine broer het nog fantastisch heeft, maar de artsen willen geen risico nemen en ik ben vanaf nu een medisch geval. Ik word meteen doorgestuurd naar boven voor meer onderzoek en even baal ik mega erg. Ik wil bij mijn eigen fijne bekende verloskundige bevallen en niet inplannen wanneer kleine broer geboren moet worden.

Onderzoeken
Een verloskundige komt me onderzoeken en overleggen. Ze geeft aan dat ze toch graag wil inleiden. Mijn bloeddruk is geen zorgelijk spoedgeval, maar omdat ik al overrijp ben (ok dit zei ze niet) willen ze geen risico lopen. Ze wil eerst even voelen hoe het er voor staat en daarna gaat ze in de agenda kijken wat mogelijk is. Ook heb ik nog een heel fijn gesprek met haar over de dingen waar ik tegen op zie wat betreft inleiden.

Strippen…
Ik ga op die tafel liggen en vertel haar dat ik nog potdicht zat en dat hij zelfs nog niet ingedaald was. Ze kijkt bedenkelijk en zegt, nou ik zit anders met een vinger op het hoofdje… WAAAAT??? Het was nog maar minimaal maar er was vooruitgang.
Door het goede gesprek en de goede uitkomst van het onderzoek, ging ik toch heel blij de deur uit. Vrijdag moet ik bellen voor een afspraak voor het inleiden, maar misschien komt het toch al eerder op gang. Ik ga zo nog maar eens een wandelingetje maken.

40+4: Krampen en bloed
Kleine broer is officieel langer bijven zitten dan onze spruit. Ik word in de ochtend wakker en dat is het eerste wat ik me bedenk. Zou het vandaag op gang komen? Ik voel me eigenlijk wel goed, dus hij mag komen. Tot het avond is…Ik voel me niet lekker.Weet niet wat ik heb, maar echt een blegh gevoel en kruip vroeg in bed met een kruik. Om 1 uur word ik wakker van een voorwee…YES…zou het? Even plassen en weer slapen. Half 3 hetzelfde liedje en om half 4 besluit ik paracetamol te pakken om nog wat te kunnen slapen en dan ineens…Bloed…Ik heb bloedverlies dus bel het ziekenhuis…Ik moet langs komen. Zou het dan nu echt begonnen zijn???

Binnenkort mijn bevallingsverhaal.

One comment

Geef een reactie

CommentLuv badge