Iedereen had gelijk….het wordt alleen maar leuker…

Dat ik dit ooit zou schrijven had ik niet verwacht. Toen onze kleine man nog niet geboren was of toen hij nog een baby was, kreeg ik wel eens te horen dat het alleen maar leuker zou worden. Ik kon het me bijna niet voorstellen maar nu….Verontwaardigd
Heel eerlijk; ik was soms zelfs een beetje verontwaardigd. Als iemand zei dat hij/ zij de babytijd achteraf gezien niet zo leuk vond of dat het alleen maar leuker wordt en dat dat maar goed is ook. Voor mij voelde het dan alsof ze zeiden dat een baby, mijn baby, helemaal niet leuk was. Hou er rekening mee dat ik nog vol hormonen zat in die tijd en dat ik natuurlijk tot over mijn oren verliefd op een roze/ blauwe wolk zat.

Ik geloofde het niet
Ik geloofde het oprecht niet. Ik dacht bij mezelf. Ik vind dit nu al zo mooi en zo gaaf. Ik hou al zoveel van hem, het kan niet dat dit nog meer wordt. Iedere fase heeft vast zijn eigen charme en heeft vast weer iets nieuws, dat snap ik, maar dat het leuker wordt dan nu, dat kan niet. Het blijft vast even leuk, maar dan op een andere manier.

Totdat…
Totdat ik zat te mijmeren over de tweede verjaardag van mijn spruit. Dat ik aan het denken was over het afgelopen jaar en wat ik in zijn brief aan hem wilde schrijven. Ineens besefte ik me dat de tijd zo hard gaat en dat hij nu zoveel kan, dat ik daar zo van geniet en dat het alleen maar leuker wordt……

Wait WHAT???
Dacht ik dat nu echt? Ik ging bij mezelf te raden en inderdaad. Ik vind het steeds leuker worden. Dat dit mogelijk was, dat mijn hart en gevoel de ruimte had het nog leuker te vinden kon ik me niet voorstellen, maar is dus echt zo. Ik beeldde me in dat onze spruit weer een baby was en hoe hij toen was, toen ik al zo verliefd op hem was. Ik besefte me dat het een prachtige en bijzondere herinnering was, maar dat ik niet zou willen dat ik daar weer naar terug ging.

Begrijp me niet verkeerd
Ik vond de babytijd fantastisch en ik kan dan ook niet wachten tot ik over een paar maanden weer een klein mini mensje op mijn borst heb liggen. Die ik hopelijk weer borstvoeding kan geven, die oneindig veel uren op mij kan slapen en die nog in een wiegje past. Het kriebelt intens als ik daar aan denk, maar…..dit wil ik bij een nieuwe baby. Een nieuw persoontje, een nieuw mensje, een nieuw spruitje van mijn lief en mij, juist omdat het toen zo bijzonder was.

Spruit is spruit
Maar onze spruit is onze spruit. Zoals hij nu is en zoals hij wordt. Zoals zijn krullen zijn, zoals hij loopt, enthousiast is, liedjes zingt, varkje zegt (varken) en zoals hij iedere dag weer iets nieuws leert. Zoals hij mama of papa roept als hij me hoort en lief is voor alle dieren. Gelukkig niet bang is voor vogels en zoals hij dol is op zijn oma’s zijn opa, maar ook op zijn tantes en vriendjes. Zoals hij straalt zoals hij blij is en zoals ik daarvan geniet.

Terug in de tijd?
Dat kon hij twee jaar geleden nog niet. Toen had hij een andere magie. Toen kon hij andere dingen om mij te betoveren, maar ik zou nooit willen dat we met onze spruit weer terug gaan naar die tijd. Doe mij maar een nieuwe….om die eerste magie weer mee te maken, naast deze stoere spruit, eentje erbij….want spruit is spruit en zo moet het zijn.

Je zal mij nooit horen zeggen dat ik de babytijd niet leuk vind. Volgens mij is het al duidelijk dat ik daar intens van genoten heb bij onze spruit en dat ik misschien daardoor er nu ook weer ontzettend naar uitkijk voor kleine broer.

Toch is ook dit cliché weer waar…..Het wordt echt alleen maar leuker.

5 comments

  1. Lindsy says:

    Ik snap wat je bedoeld, maar ik.omschrijf hrt zelf altijd met dat elke leeftijd en fase bijzonder is en genieten.
    Ik vind het niet steeds leuker worden. Ik vind het nog steeds even geweldig als in het begin, maar elke leeftijd en fase is prachtig en bijzonder en heeft zijn hoogtepunten.
    Lekker genieten hoor, het gaay zo snel allemaal 🙂

Geef een reactie

CommentLuv badge