Mijlpaal: de weg naar een groot bed…

Zoals ik op het moment suprème vaak maar iets doe en iets probeer en ook vaak wel vertrouwen heb in dat het goed gaat komen. Zo kan ik van te voren vaak lang nadenken over hoe een bepaalde situatie zal verlopen. Zo ook de weg naar een groot bed voor de spruit…

Wanneer moet het?
Kindjes kunnen ongeveer tot hun 4de in een ledikantje, wordt wel eens gezegd. Ik hoor om mij heen echter hele wisselende verhalen. Kindjes van 1,5 tot 4 die de overstap maken naar een groot bed. Ik denk dat de meest voorkomende reden is dat er een volgende op komst is en het bedje daarvoor gebruikt gaat worden. Dit was voor ons eigenlijk ook de reden dat onze spruit naar een grote jongens bed zou gaan. De verhuizing gooide echter roet in het eten. We wilden in die korte tijd niet nog meer voor hem veranderen (broertje en verhuizing leek ons genoeg) en dus bleef hij lekker in zijn ledikant tot in het nieuwe huis. Kleine broer zou in het begin toch in zijn wiegje slapen.

Groot groter grootst
Degene die de verhuizing een beetje gevolgd hebben weten dat er een mega gaaf inbouw bed in een van de kamers van het nieuwe huis zit en als je me nog langer volgt dan weet je dat dit al een lange tijd een soort van droom was voor de spruit. Het was dan ook meteen duidelijk wat zijn kamer zou worden. We hoefden alleen een matras te kopen voor zijn bedstee en natuurlijk beddengoed. Die bedstee bleek echter een tweepersoonsbed te zijn, van een van de tienerdochters van de oude bewoners. Onze spruit zou dus van een ledikantje meteen naar een twee persoons bed gaan.

Knusheid
Laat dat nou net hetgene zijn waar ik mijn hersens over ging breken. Onze spruit slaapt super goed. Een vriendin van mij zei laatst ‘Hij heeft echt een goede relatie met zijn bed‘ en zo zou je het wel kunnen zien. Hij hield van de knusheid van zijn ledikantje en lag daarin ook vaak tegen de zijkant of de bovenkant met zijn hoofd. Hou zou dat verlopen in zo’n groot bed?

Voorbereiding
Al weken bereidde we hem voor dat hij een groot bed zou krijgen in het nieuwe huis met een deken net als papa en mama. Hij vond het allemaal even spannend en leuk en toen hij ook nog eens steeds meer spulletjes zag voor zijn nieuwe kamer, zoals een nieuwe neushoorn, werd hij erg enthousiast. Maar of dat zo zou blijven als hij er in zou liggen….

Gewoon proberen
We besloten het gewoon te proberen. Het voordeel van de bedstee is, dat het bed opzich al heel knus voelt. Het is echt een heel gezellig hokje. Ook hebben we zijn bed dwars opgemaakt. Dat is dan weer het voordeel van een tweepersoons bed. Hij ligt dus dwars aan het hoofdeind. Boven zijn hoofd hebben we een stug dik kussen geplaatst. Niet om op te liggen, want daar is hij te hoog en stug voor, maar wel zodat hij daar tegenaan kan liggen met zijn hoofd.

Fiasco
De aller eerste keer slapen in zijn grote bed, liep uit op een mislukking. We kunnen er nu om lachen, maar het was eigenlijk levens gevaarlijk. In zijn bedstee zit een raampje en blijkbaar wist hij hoe die open moest en was hij tijdens zijn middagslaapje ineens met de bouwvakkers op de oprit aan het praten. Gek kind. Dat raam hebben we dus maar dicht geschroefd, zodat die niet meer open kan.

Herkansing
Die avond kon het raampje dus niet meer open. Dit hebben we hem ook verteld. We trokken zijn slaapzak aan, legden hem neer en gingen er nog even bij liggen (zooo gezellig in dat bed). Samen een boekje lezen en een liedje zingen. Het normale ritueel wat hij gewend was van zijn oude bed.

En toen…
Wonderbaarlijk genoeg viel hij binnen no time in slaap. Hij kroop heerlijk onder zijn deken en was meteen vertrokken, met zijn hoofd lekker tegen het kussen aan. Helaas was hij wel mega vroeg wakker. 6 uur is voor ons en zijn doen echt heel vroeg en dat zijn we dan ook niet gewend. Dit duurde een week en daarna werd het langzamerhand weer zijn eigen ritme. Soms om 7 soms om 8 en soms om 9 uur wordt hij wakker en gaat hij zitten spelen met zijn knuffels.

Ik had nooit kunnen en durven dromen dat de overgang naar slapen in een nieuw bed en een nieuw huis zo makkelijk zou gaan. Natuurlijk waren er dingetjes en moest hij wennen, maar we geven hem hier ook de kans voor. We leggen hem dingen uit in Jip en Janneke taal en doen verder alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Zo lijkt hij het ook op te pakken. Trots op ons kleine mensje in dat grote bed….want wat lijkt hij nu weer mini.

Binnenkort de roomtour van zijn grote jongens kamer…

2 comments

Geef een reactie

CommentLuv badge