Ik ben zo’n moeder die…10 bekentenissen…

Op veel andere blogs zag ik deze TAG al voorbij komen. Van die typische dingen die moeders doen, of althans die ik doe. Een soort bekentenis van dingen die ik doe als moeder. Dingen die misschien niet de bedoeling zijn, of waar andere ouders heel graag een mening over hebben. Ik ben even na gaan denken en ik beken…Ik ben zo’n moeder die…

  • Die haar kind van 2 jaar en 3 maanden ’s avonds nog een fles met warme melk geeft. Hij en ik vinden het een heerlijk momentje om even samen op de bank te kruipen en te knuffelen en hij drinkt dan lekker die melk. Het is geen must, is het laat dan doen we het niet, maar meestal krijgt hij die wel. Heerlijk momentje…er komt vast een moment dat de fles er af gaat.
  • Die als motto heeft; Choose your battles….Ik bedenk me vaak of ik over bepaalde dingen moeilijk wil gaan doen of niet. Vind ik het erg als hij met een speelgoedhamer op een doos slaat, of als hij vies wordt in de zandbak omdat het heeft geregend? De grenzen zijn denk ik heel duidelijk, maar ik heb geen zin om overal moeilijk over te gaan doen.
  • Niet graag meespeelt in de zandbak. Even vind ik nog wel best, of hem even iets laten zien, maar 10 keer hetzelfde bakje vullen dan ben ik er wel weer klaar mee.
  • Die soms even de Ipad in bed aanzet voor een filmpje van het zandkasteel zodat ik nog even kan blijven liggen, of rustig wakker kan worden. Vooral nu ik zwanger ben. Niet vaak, want onze spruit is een uitslaper, gelukkig, maar als hij dan toch een keer vroeg is, dan wil ik de Ipad nog wel eens pakken.
  • Die eigenlijk vindt dat onze spruit geen speen mag buiten zijn bedje. Wanneer wij echter op pad gaan, het langer duurt dan verwacht en onze spruit moe wordt, dan wil ik hem nog wel eens zijn speen geven. Ik vind het dan namelijk mijn fout dat hij moe en jengelig is en dan vind ik het helemaal sneu als hij zijn speen niet mag. We geven hem echt niet zomaar, maar toch krijgt hij hem dan wel eens.
  • Die haar spruit in zijn pyjama laat lopen tot zijn middagdutje, wanneer we thuis blijven. Oke nog een bekentenis, ik zit dan vaak zelf ook vaak nog in m’n huispak. Ik vond het vroeger ook al lekker, thuis een beetje chillen en relaxen en onze sprtui kan in zijn pyjama lekker spelen. Alleen wanneer er onverwachts iemand aan de deur staat denk ik weleens…..O O.
  • Die haar spruit niet verschoond bij ieder vlekje. Afhankelijk van de vlekken en waar we zijn, denk ik wel eens ach…hij gaat direct toch weer eten of spelen….
  • Die haar kind naar het kinderdagverblijf laat gaan als ze zelf vrij is en dan meteen de volgende bekentenis; Ik vind die dagen heerlijk. Het is meestal in mijn vakanties en op die dagen plan ik dingen die niet handig zijn met mijn spruit er bij te doen. Zoals een dagje goed winkelen of iets dergelijks. Hij vindt het trouwens fantastisch op het kinderdagverblijf dus ik voel me totaal niet schuldig, maar ik doe het wel.
  • Die tegen haar kind zegt…vraag maar aan papa….wanneer hij wil dat we meespelen, iets oppakken of iets dergelijks. Ik kan het nu ook al een paar weken niet meer.
  • Die stiekem op ziet tegen het hele proces van zindelijk worden en ook het afleren van die speen. Ik weet dat hij geen bizarre leeftijd heeft om nog niet zindelijk te zijn en ook zijn speen is nog niet wereldschokkend, maar het zijn wel dingen waar we over na moeten gaan denken. Dus als de rust in huize Lief thuis weer een beetje terug is na de baby en een verhuizing gaan we daar maar eens over nadenken.
  • Die (meestal) eerst een foto maakt van een grappige situatie voordat ik mijn spruit red uit de situatie. Denk aan een mond vol zand op het strand…

Maar ik ben ook zo’n moeder die…

  • Uren trots over haar kind kan praten en soms moet bedenken of ik even mijn mond moet houden omdat ik ook niet op wil scheppen, maar even tussen ons…hij is gewoon echt heel erg leuk en goed gelukt.
  • Intens kan genieten van het blije snoetje, het geconcentreerde bekkie of het uitbundige ontdekken van de wereld.
  • Overstroomt van liefde, waarvan ik nooit had kunnen voorstellen dit te voelen. Een gevoel wat zo normaal is, omdat het niet anders kan dan zo zijn, maar wat wel met de week, met de dag en de minuut kan groeien.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben zo’n moeder die denk ik geen hele bizarre dingen doet, die net als zoveel moeders het beste probeer te doen. Met heel mijn hart…

Deze leuke tag is bedacht door Marjo van Mar-joya.nl

.

This entry was posted in mama.

4 comments

Geef een reactie

CommentLuv badge